ЦАГАА ОЛСОН ГАНЦХАН ҮГ...

За болиочдээ, юундаа сүржигнээд байгаа юм... Эдийн засгийн хямрал л гэнэ, хэцэс тэр хямрал чинь АНУ-г ниргээл өнгөрлөө энд ганц хоёр компани чадхийх чинь нэг их асуудал биш шүү дээ, хэдэн мянган л аж ахуйн нэгж байнш дээ цаана нь. Юун бас ханиад вэ? Тэр ханиад чинь нарийндаа яривал хүн өөртөө арчаатай байх эсэхээс хамаарна, юун сүртэй юм. Барак Обома гэж нэг юм онцгой байдал зарлаад олон нийтийг айлгасан ажил хийж байгаа байхгүй юу Том гүрний том удирдагч манай дэд сайдаас дор юм гээч.. Энэ дашрамд Цолмоон чи шүү... хөгшин нь чамаар их бахархсан гүү мөн сайхан хэлж байна лээ шүү, СҮРЖИГНЭХ хэрэггүй.
"CҮРЖИГНЭХ ХЭРЭГГҮЙ..." цааш унших »

Хэцэс.. Банжигийн хэдэн блогуудыг уншаад уншаад барахгүй, ажил албаа алддаг байсан цаг саяхан сан.. Ажил ихтэй болохоор  блогоороо салхи оруулж чадахгүй, хүн амьтаны бичлэгийг тойруулдаг байсан чинь сүүлийн үед бүр унших ч юм  алга болжээ.

Сүүлийн хэдэн өдөр намайг айчлах болгонд ийм байгаамуу эсвэл бүр ийм болчихсон юм болов уу? Хэдэн Солонгос одонцоруудын ганц хоёр зураг, сэтгэгдэл нэхэж тунирхсан сэтгэл, энд тэндээс хуссан дуу,про, видео, гого банжиг болон талцагсад, явцгүй хэдэн нийтлэлүүд байх... Зүгээр л нэг эрээн мяраан цааснууд болж. Банжигийн буруу гэж юу байхав блог гэхлээр юу дуртайгаа оруулж бусдад тулгаж болно  гэж бодсон хүүхдийн санаанууд байх. За би ч тэгээд дэмйи юманд нервтэх юм байгалийн шалгарал явчихна шүү дээ..

Гэхдээ л нэг юм санаа зовоогоод байна. Бэлэнчлэх, амарчилсан сэтгэлгээ л эндээс үнэртээд байна. Эрээн мяраан цааснуудаас толгойгоо гашилгаж, ухаанаа уралдуулсан зүйл алгааа.. Залуусын сэтгэлгээ ийм ядмаг биш энийг надад эдийн засгийн хямралаас ч юмуу өнөөх хэцүү нэрт ханиаднаас болсон гээд хэлээд өгчүүл санаа амар унтах гээд байдаг.

Юутай ч үдшийн мэнд бас баяртай.. Хөлсөө дуслуулсан бүхэн амттай байдаг.

 

 

Ухарч буй дайсны цэргүүдийг гүйцээхээр салаанынхан сүүлчийн сумаа гамналгүй цацаж байлаа.. Үлдсэн 2 танкныхаа ард өрөвтас шувуу шиг нугдайж ухарцгаах япончууд бас л чамгүй эсэргүүцэл үзүүлсээр ухарч байв. Ганаа гүйхээрээ ирж өвдсөндөө ярвайн хэвтэх Зоригтын дэргэд ирээд суран бүсээ тайлан цусыг нь тогтоох гэж оролдох зуураа "Ёстой баллаж тавьлаа шүү тэ?" гэж илт баярласан дуугаар хэлэнгээ, өө манайханаас ч нэмэлт хүч ирж явна гэж үл ялиг өндийнгөө ярьж байтал суран бүсний хүчтэй боолтонд шархдсан хөл шархийхтэй зэрэгцэн тэсэхүй бэрх өвдөлт Зоригтыг ухаан алдуулав... ...........-"Иш миний хүү цайгаа уу?" гэж илт догдолсон харцаар Дулам гуай хүүдээ саяхан уудалсан цай барив. Ээжийн цай цаанаа л өөр шүү, ялангуяа Дулам хөгшний цайг илт ууя гэж ирэхгүй ч хол ойрын хов жив ярих завшаанаар амсах боломжийг нутгийхан нь алдахгүй. Өвгөн Балдангийн зан ааш ч нутгийнхнийг татна. Насаараа анчин хийсэн Балдан гуай "Гүү ер, насаараа нүгэл хийсэн нүгэлт хар гөрөөчингөөс юу сонсох гээв? Та нар ухайс.." гэсээр хэрхэн улаан гараараа чоно агнасан тухайгаа, баавгайн ичээнд орж баавгай гижигдэж ална гэж мөчөөрхөж байгаад арьсаа хуулуулах шахсан тухайгаа эгээ л жүжиг ший үзэж байгаа сэтгэгдэл төрүүлтэл ярина.. Балдан гуайнд орж өвгөний яриаг сонсонгоо, Дулам эмгэний цайны сайханд мансуурч ажил албаа алдацгаах нь энүүхэнд..
"ЭХ ОРНЫ ТУШААЛ /2/" цааш унших »

Cэтгэл хөдлөөд үүнийг чирээд блог дээрээ аваад ирлээ. Үүнийг бичэгч надад дургуйцахгүй байсан байх гэж найдаж байна. Сайн байна уу. Надад энэ сайтад хүмүүс чин сэтгэлээсээ ярилцаж байгаан нь маш их таалагддаг. Би өөрт тохиолдсон нэг түүхийг бичихээр шийдлээ. Энэ бичсэн зүйлд минь итгэхгүй ч байж магадгүй гэхдээ амьдралд минь бодитоор тохиолдсон зүйл шүү. Үүнийг солонгос кинонд л гардаг, амьдрал дээр огт байхгүй зүйл гэж бодож явсан ч амьдрал гэдэг сонин байдаг юм байна. Би 25 настай эрэгтэй, гадаадад 6 жил суралцаж байгаад ирээд удаагүй байгаа. Өөрийн сонирхолтой эзэмшисэн мэргэжилээрээ ажилаад сэтгэл өөдрөг л явдаг. Гэхдээ надад тохиолдсон нэг зүйл миний амьдрал маш том сорилт гэхүү миний сэтгэлд маш том зүйлийг үлдээсэн юм. Би 2005 онд монголд түр ажилаар ирэхдээ нэг найз охинтой болсон юм. Уул нь бид 2 нэг нэгнээ багаасаа мэддэг холбоотой байдаг байсан. Дээр үеэс л нэг нэгнээ харж явсан юм л даа. Тэр маань их царайлаг, хөөрхөн охин, эрчүүд ч араас нь их гүйдэг байлаа. Бид 2 маш аз жаргалтай байдаг байсан, гэрлэнэ, хүүхэдтэй болно, сайхан амьдрана гээд л ярьдаг байлаа. Би ч гадны нэг компани ажилд орхоор шийдэгдэж хайрыгаа өөр лүүгээ татаад амьдралаа цэгцлэнэ гэж төлөвлөөд бүх юм энэ чигэээрээ гэрэлтэй гэгээтэй сайхан байх юм шиг л 2-уулаа бодож байлаа. Гэвч амьдралд юм бүхэн байдаг юм билээ. Гэрэлтэй үе байхад нар жаргаж харанхуй болох үе ч байх юм.
"Нүд нь харахгүй болоод өнгөрсөн бол би түүнтэйгээ гэрлэх байсан…" цааш унших »

"Галлаад" гэсэн камондоор Дайсны орж ирсэн Тавиад метр өргөн хэсэг 2 талд нь буй Зоригтын салааны хайчин галын доор бужигнаж эхлэв... Чих дүлийрэм автоматын тасралтгүй галлах дуун, нэг нэг сумаар буудах манайхны болон дайсны карбинууд болон үе үе тэсрэх гар бөмбөг, миномётийн их дуутай тэсрэлтүүдээс боссон шороо тоос тэр гэхийн тэмдэггүй болов..
"ЭХ ОРНЫ ТУШААЛ /үргэлжлэл/" цааш унших »